ค่าชดเชยเลิกจ้าง
สิทธิที่ลูกจ้างทุกคนควรรู้
ค่าชดเชยเลิกจ้างคืออะไร?
ค่าชดเชยเลิกจ้างคือเงินที่นายจ้างต้องจ่ายให้ลูกจ้างเมื่อถูกเลิกจ้าง ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 118 และ 119 เป็นสิทธิขั้นพื้นฐานของลูกจ้างที่ทำงานกับนายจ้างมาไม่ต่ำกว่า 120 วัน
การเลิกจ้างในที่นี้รวมถึงการบอกเลิกสัญญา การหมดสัญญาระยะเวลาแน่นอน และกรณีที่นายจ้างให้ลูกจ้างออกเพราะเหตุต่างๆ
อัตราค่าชดเชยตามอายุงาน
ระยะเวลาทำงานและอัตราค่าชดเชย: 120 วัน - 1 ปี: 30 วัน, 1-3 ปี: 90 วัน, 3-6 ปี: 180 วัน, 6-10 ปี: 240 วัน, 10-20 ปี: 300 วัน, 20 ปีขึ้นไป: 400 วัน
หมายเหตุ: วันที่นับเป็นค่าจ้างอัตราสุดท้ายที่ลูกจ้างได้รับก่อนถูกเลิกจ้าง รวมถึงค่าครองชีพและเบี้ยขยันที่จ่ายประจำ
กรณีที่ไม่ได้ค่าชดเชย
ลูกจ้างจะไม่ได้รับค่าชดเชยถ้า: 1) ทุจริตต่อหน้าที่ 2) จงใจทำให้นายจ้างเสียหาย 3) ละทิ้งหน้าที่ 3 วันติดโดยไม่มีเหตุผล 4) ได้รับโทษจำคุกตามคำพิพากษา
นอกจากนี้ยังมีกรณีพิเศษเช่น ค่าชดเชยพิเศษสำหรับการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ซึ่งอาจสูงกว่าเกณฑ์ปกติ
ขั้นตอนเมื่อถูกเลิกจ้าง
เมื่อถูกเลิกจ้างสิ่งที่ควรทำ: 1) ขอหนังสือบอกกล่าวการเลิกจ้างเป็นลายลักษณ์อักษร 2) ตรวจสอบว่าจำนวนค่าชดเชยถูกต้องตามอายุงาน 3) ตรวจสอบสิทธิ์เงินชดเชยว่างงานจากประกันสังคม 4) หากไม่ได้รับค่าชดเชยหรือได้ไม่ถูกต้อง ยื่นเรื่องร้องเรียนที่สำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานภายใน 60 วัน
ค่าแรงที่ค้างจ่าย สิทธิ์วันหยุดสะสม และ OT ที่ค้างจ่าย ต้องได้รับพร้อมค่าชดเชยด้วย